Foto’s van Rick Wagemakers en Bart de Koning
Zondag 1 maart werden er weer vier wedstrijden gespeeld in de Limburgse competitie. Team 1 en 4 speelden thuis (in Daalhof) en team 2 en 3 uit. Alleen team 1 won, team 4 speelde remise en helaas verloren team 2 en 3. Je vindt hieronder de verslagen van team 1 (RO) en team 3 (PR).
Team 1
Van Reinier Overtoom
Team 1 mocht thuis (nou ja, bijna thuis op bezoek bij Op Z’n Plaats in Daalhof, waarvoor dank) aantreden tegen het sterke Voerendaal 1. Van tevoren maakten we ons wat zorgen, want Michal was verhinderd, maar bij Voerendaal ontbraken ook enkele spelers. Op bord 6 keerde Ronald terug, goed herstellende van de ellende aan zijn voet. Hij mocht aantreden tegen de op papier zwakste speler Ron Dohmen. Ron speelde de Caro-Kann, maar Ronald offerde een stuk op e6 en in de aanval die volgde won hij een handvol pionnen en een kwaliteit. Toen Ronald een 4e pion won, zag Ron het niet meer zitten en gaf op. Intussen had Frans op bord 2 remise aangeboden tegen Ruud Lemmers, wat gezien de stelling misschien niet verstandig was (Ruud vertelde na afloop zo ontevreden te zijn over zijn stelling dat hij zich genoodzaakt zag het aan te nemen), maar op papier natuurlijk een prima resultaat.
Max hield zijn partij op bord 5 tegen de sterke Marcel Didden netjes in evenwicht, en in een iets betere stelling, maar met traditioneel weinig tijd op de klok, hengelde ook hij een halfje binnen. Erwin had op bord 3 tegen Theo Pluijmen traditioneel al de helft van zijn tijd verbruikt op zet 10, maar toverde vervolgens een schitterende aanvalspartij op het bord. Echter kon hij de winnende voortzetting niet vinden (was ook ontzettend lastig), en koos in tijdnood en grote chaos voor eeuwig schaak en nog een halfje. Ikzelf mocht op bord 4 aantreden tegen de oerdegelijke Ger Schaffhausen. Ger speelde de Leningrad van het Hollands. Die ken ik natuurlijk niet, dus was het al snel improviseren. Maar al improviserend vond ik een kunstige manier om een kwaliteit te winnen. Ger vond echter een mooie verdediging waarin hij twee verbonden vrijpionnen kreeg voor die kwal, en dat durfde ik niet aan. Echter had ik wel al twee pionnen geofferd, dus moest ik aan de noodrem trekken. De eerste pion won ik snel terug, en even later viel ook de tweede, waarna de vrede werd getekend.
Dat maakte dat Hans op bord 1 tegen Sander Bachaus aan remise voldoende had voor de teamwinst. Hans stond lang erg lastig in een Sveshnikov-achtige structuur waarvan hij de plannen niet kende. Maar Hans is een vechter. Hij wist de ellende goed tegen te houden, nam langzaam het initiatief over, won een verloren pion terug, en won vervolgens na een foutje van Sander nog een pionnetje. Sander probeerde er nog remise van te maken, maar na wat wisselende kansen greep Sander mis en ging mat. Bekijk de partij onderaan dit bericht.
Met deze 4-2 overwinning staat Maastricht 1 fier aan kop in de hoofdklasse LiSB met een 100% score, gevolgd op één matchpunt door Heerlen 1, dat thuis nipt won van Venlo 1.
Partij Bachaus – Hoornstra
Team 3
Van Pascal Ramaekers
