Het schaakbord van Garry Kasparov

In buurtcentrum Nazareth hangt nu een schaakbord gesigneerd door Garry Kasparov. We zijn er enorm trots op. Het wordt misschien wat persoonlijk, maar hieronder het verhaal van mijn jeugd, Kasparov en het schaakbord.

Mijn jeugd

Ik leerde schaken van mijn vader. Mijn opa en oom konden ook schaken, redelijk niveau. Bij verjaardagen kwam er bijna altijd een schaakbord op tafel. Het zat in de familie. Ik wou wel graag leren schaken maar bij ons in de buurt was geen jeugdschaakclub en veel van mijn vriendjes (en vriendinnetjes) konden niet schaken.

Mijn vader nam me wel mee naar het Koop Tjuchem toernooi (als het zo heette, was in ieder geval de sponsor) in Groningen, Martini Plaza. Waar bijvoorbeeld een jonge Anand en Judith Polgar speelde.

Wat ik veel deed was partijen naspelen uit een boek. De zetten die in het boek  geschreven waren uitvoeren, is misschien een betere beschrijving dan naspelen, want ik kon helemaal niet goed genoeg schaken om te begrijpen wat er gebeurde. Je ziet hieronder een foto uit 1995 met een schaakbord met de coördinaten er op geschreven. Met een dikke zwarte stift. Daarnaast het boek waar ik de partijen uit naspeelde. Zonder commentaar, gewoon eindeloos zetten. Ik was toen al teleurgesteld als na 25 zetten tot remise werd besloten, dat is nooit weggegaan. En daarnaast zie je een bekraste bladzijde uit het boek. En hoe jong ik dus was toen ik dat deed, want soms had ik gewoon zin om er in te krassen.

Seizoen 2021/2022

Inmiddels wat jaartjes ouder. In de corona-jaren was ik gestopt met voetballen en daardoor had ik ook meer tijd voor schaken. Ik was teamleider van het eerste team van Maastricht. Dat speelde in de 4e klasse. Het was het enige team in de KNSB. Mijn doel aan het begin als teamleider was: altijd met 8 man opkomen. Dat was gezien de grootte van de club al een uitdaging. We wonnen de eerste twee wedstrijden. Spelers in dat team waren na die ronde er al van overtuigd dat we ‘kampioen’ gingen worden.

En aan mij in oktober al vragen: wat gaat er dan gebeuren? Schakers staan nu eenmaal niet bekend om hun uitgebreide feesten. Daar heeft de gemiddelde schaker ook niet zo’n behoefte aan. Dus wat moet je doen? Eerst maar eens het einde van het seizoen halen en kijken of we echt kampioen werden.

In de laatste ronde (daar kwam het op aan, we verloren van onze buren DJZ!) wonnen we met 0-8 en werden daardoor heel overtuigend kampioen in de 4e klasse I.

Het schaakbord

Het was helaas ook het jaar van de inval in Oekraïne. En om die reden had het Europees parlement Garry Kasparov uitgenodigd om te spreken over de politieke situatie in Rusland. Mijn broer werkte destijds in Brussel. Ik zag een mogelijkheid, had mijn broer snel geïnstrueerd een schaakbord en een zwarte stift te kopen.

Hij zat netjes vooraan tijdens de toespraak, met allerlei jaloerse collega’s die het schaakbord zagen. Ze waren niet op dat idee gekomen. Toen Garry van het podium afliep, is hij onderschept en heeft hij zijn handtekening op het schaakbord gezet.

Dat schaakbord is in de ALV aan de vereniging cadeau gedaan. Helaas was het beleid in de sporthal de Geusselt dat er niets aan de muren mocht hangen. Dus tot de zomer van 2025 heeft het bord in de kast gestaan. Unnoticed. Bij de verhuizing kwam er gelukkig een nieuwe mogelijkheid het bord op te hangen. En dat is begin 2026 gebeurd!

Dus als je nu gaat schaken in buurtcentrum Nazareth, loop je onder het schaakbord door. Mét de handtekening van Garry Kasparov en de eeuwige herinnering aan het kampioenschap van ons team in de 4e klasse van de KNSB!